Je scorekaart liegt niet. Bij golf staat aan het einde van de ronde precies vast wie de beste dag had en wie er drie keer in het water lag. Dat maakt golf het perfecte skelet voor een drinkspel: de cijfers zijn er al, je moet ze alleen nog aan een slok koppelen. Dit zijn de regels voor de derde helft, van klassieke termen tot varianten voor binnen.
De basisregel: score is drank
Het uitgangspunt is simpel. Iedere hole levert een score op ten opzichte van par, het aantal slagen dat een hole normaal zou moeten kosten. Speel je de hole in dat aantal slagen, dan is het een par en drink je niets. Ga je er één onder (een birdie), dan mag jij iemand een slok laten nemen. Ga je erboven, dan drink jij zelf:
- Bogey (één slag boven par): één slok.
- Dubbele bogey: twee slokken.
- Birdie (één slag onder par): wijs iemand aan die moet drinken.
- Par: niemand drinkt, even op adem komen.
Zo simpel kan het zijn, maar de leukste momenten zitten in de uitzonderingen.
De bijzondere gevallen
Golf heeft een eigen woordenboek voor rampen en wonderen, en dat woordenboek is precies wat een drinkspel nodig heeft.
- Snowman: een score van 8 op één hole, genoemd naar de vorm van het cijfer. Wie deze noteert, drinkt zijn glas leeg.
- Waterbal: bal het water in? Meteen een slok, los van wat de hole verder oplevert.
- Airswing: swingen en de bal helemaal missen. De rest van de groep mag toosten op jouw kosten, jij drinkt.
- Three-putt: er drie putts nodig hebben op de green terwijl het er twee hadden moeten zijn. Eén slok voor de dader.
- Hole-in-one: een zeldzaamheid op de baan, en bij uitstek het moment waarop de regels omdraaien. In Nederland is het een goed gebruik dat de speler die 'm maakt juist zelf trakteert, meestal het hele clubhuis op een drankje. Dat is geen drinkregel maar een ongeschreven wet van de baan, en de enige hole waar de gelukkige zelf de rekening pakt in plaats van een slok te krijgen.
Je kunt de lijst zo lang maken als je vriendengroep wil. Sommige groepen laten een fluffed chip (een half mislukte korte slag) ook meetellen, andere houden het bij de klassiekers.
De variant voor binnen
Niet elke groep staat op een baan van achttien holes met NGF-baanpermissie op zak, vroeger heette dat het GVB, de term waar nog veel mensen naar zoeken. Bij indoor golf of op de simulator werkt hetzelfde principe, maar dan compacter: negen holes op een scherm, dezelfde regels, en de bar staat al binnen handbereik. Handig als je nog geen NGF-baanpermissie hebt en toch met de groep wil spelen: dat bewijs is nergens wettelijk verplicht, elke golfbaan bepaalt zelf de toegangseisen, en bij indoor golf en simulators wordt er zelden om gevraagd.
Speel je liever los van een echte ronde, dan kun je de regels ook loskoppelen van een baan en toepassen op een rondje minigolf of een golfgame op de bank. Het idee blijft hetzelfde: elke worp of slag krijgt een gevolg, en die gevolgen stapelen zich op richting de negentiende hole.
Waarom dit blijft werken
Het slimme aan een golf-drinkspel is dat het de sport zelf serieus neemt in plaats van te negeren. Je leert de termen terwijl je speelt, snapt na één ronde wat een bogey en een birdie zijn, en de slechtste speler van de groep krijgt tenminste een reden om te lachen om zijn eigen scorekaart. Bij golf is de negentiende hole al jarenlang de bijnaam voor de bar na de ronde. Deze regels zorgen ervoor dat die negentiende hole al begint bij de eerste afslag.
