Bij een rondje Stableford jaagt iedereen op hetzelfde getal: 36 punten, of je nu met handicap 4 of met handicap 34 speelt. Chicago gooit dat idee om. Iedereen krijgt zijn eigen target, afgestemd op zijn eigen niveau, en dat maakt van een rondje met vrienden van wisselend niveau opeens een eerlijke strijd.
Wat is het Chicago golfspel precies
Chicago is een puntenspel waarbij elke speler voor de start van de ronde een persoonlijke "quota" krijgt: een puntentotaal dat hij volgens zijn handicap zou moeten halen. Daarna speel je niet tegen par en niet rechtstreeks tegen je medespelers, maar tegen dat eigen getal.
De quota reken je simpel uit: 39 min je handicap. Als 1-handicapper is je quota dus 38 punten, als 10-handicapper 29 punten en als 15-handicapper 24 punten. Spelers met een handicap van 36 of hoger krijgen een quota van 3 punten: iedereen begint met een doel dat bij zijn eigen niveau past.
Zo verdien je je punten
Tijdens de ronde verzamel je punten per hole, op basis van je brutoscore (dus zonder dat je handicapslagen ervan aftrekt). Een eagle levert 8 punten op, een birdie 4 punten, een par 2 punten en een bogey 1 punt. Alles daaronder, zoals een dubbele bogey, levert niets op.
Een voorbeeld maakt het concreet. Een 1-handicapper met een quota van 38 maakt dertien pars, één birdie, drie bogeys en één dubbele bogey: goed voor 33 punten, vijf punten onder zijn quota. Een 10-handicapper met een quota van 29 maakt zeven pars, twee birdies, zeven bogeys en twee dubbele bogeys: goed voor 29 punten, exact op zijn quota. Die tweede speler haalt zijn doel dus precies, de eerste blijft eronder, ook al noteerde hij de lagere brutoscore. In Chicago maakt dat het verschil.
Winnen doe je tegen jezelf
Het eindresultaat is simpel: de winnaar is de speler wiens puntentotaal over 18 holes zijn eigen quota het meest overtreft. Daarmee verschilt Chicago net genoeg van gewoon Stableford om interessant te blijven. Bij Chicago zijn de punten gebaseerd op je brutoscore en is de norm je eigen persoonlijke quota, terwijl bij Stableford iedereen dezelfde 36 punten als norm heeft.
Het mooie aan het systeem zit in de insteek. Golfapp Teezr omschrijft het zo: "instead of handing you strokes, it hands you a target." Je speelt dus niet voor een voorsprong op je maten, maar voor je eigen vorm van die dag.
Geen handicap? Reken zelf een quota uit
Niet iedereen in je groep heeft al een officiële handicap, zeker niet als je net je NGF-baanpermissie (vroeger het GVB) hebt gehaald en nog aan het opbouwen bent. Geen probleem: kijk naar je gemiddelde brutoscore van de laatste paar rondjes en stel daar een eigen, realistisch quotagetal tegenover. Het punt van Chicago is niet de exacte formule, maar dat iedereen met een haalbaar eigen doel de baan op gaat. Spreek voor de zekerheid af hoeveel een punt boven of onder quota waard is, zodat niemand achteraf discussieert over de uitkomst.
Alleen, met zijn tweeën of als team
Chicago is net zo makkelijk te spelen in een duel als in een hele groep: als head-to-head duel, als foursome (1 tegen 1 tegen 1 tegen 1, of 2 tegen 2), of zelfs als toernooi met tientallen spelers tegelijk. Speel je als koppel, dan tellen de quota's van de twee spelers gewoon bij elkaar op. Een team van een 5-handicapper en een 15-handicapper heeft samen een quota van 58, waarbij elke speler zijn eigen brutopunten bijhoudt en die aan het eind bij elkaar worden opgeteld.
Dat maakt Chicago ook een logisch alternatief voor wie al Bingo Bango Bongo kent: ook hier bepaalt niet je handicap op papier wie er wint, maar wie die dag het dichtst bij zijn eigen beste versie komt. Wie meer spelvormen voor de groep zoekt, vindt de rest terug in de complete lijst golfspellen voor je vriendengroep.
Niemand weet trouwens zeker waar de naam Chicago precies vandaan komt. Golfschrijvers hebben het gegokt op Frank Sinatra, die de stad bezong, of op de gelijknamige jarenzeventigband met hun kopersectie. Een harde bron voor die oorsprong is er niet, en dat past eigenlijk wel bij een spel dat zelf geen vaste norm kent: iedereen vult zijn eigen quota in.
